Toen in 1983 haar eerste kind Lodewijk geboren werd, heeft Corry haar baan opgezegd. Vanaf dat moment is zij in en rond het huis te vinden en begint zij haar artistieke talenten te ontwikkelen. Via vrienden, familie en buren vindt zij allerlei opdrachten. Een tijd lang illustreert zij een verhalen reeks in een dagblad als invaller. Het portretteren van mensen is ook een vaardigheid die tot verzoeken leidt. Er volgen opdrachten voor geboortekaartjes, kaarten, logo's, menukaarten en placemats en een enkele muurschildering. Ondertussen is dochter Sophie geboren.

In 1989 meldt zij zich aan bij de Vrije Academie voor beeldende kunsten Nunspeet, waar zij zes jaar aan verbonden blijft met lessen in grafische technieken. Later kiest zij voor ruimtelijk vormgeving. Deze manier van vormgeven werkt voor haar bevrijdend omdat zij zichzelf letterlijk in de ruimte begeeft. Verlost van het platte vlak ontdekt zij nieuwe mogelijkheden om "scheppend" bezig te zijn. Mensfiguren, lichaamstaal, expressie blijven boeien en bieden haar een vertrouwde basis om haar talenten te ontwikkelen.

Na te zijn verhuisd in 2004 blijft zij zich - naast een fulltime job - bezighouden met vormgeven. In het Centrum voor de kunsten 't Klooster Harderwijk krijgt zij weer les van haar vroegere docent Robert Bosari. Het hele scala van materialen en het verloop van het proces boeit haar. Van schetsen in was tot het vervaardigen van de daarbij behorende gietmal tot hakken en slijpen in steen. Zij observeert, leert en ontdekt spelenderwijs en spontaan een eigen stijl in beeldende vormgeving.

Sinds 2008 heeft Corry tezamen met drie beeldend kunstenaars een eigen atelier
Sinds 2009 bestuurslid van Stichting Terugkeer In Balans